فردا انتخابات پارلمانی در اسرائیل برگزار می شود.

نظرسنجی ها از پیش بودن حزب لیکود بر رقبای اصلی خود کادیما و کارگر دارد که قطعا خبر خوبی برای ناظران علاقه مند به صلح در خاور میانه نخواهد بود.

"نتانیاهو" رهبر حزب راست گرای لیکود احتمالا مانع از ادامه مذاکرات صلح با سوریه بر سر بلندی های جولان خواهد شد، در گفتگوهای صلح بر سر اعطای بیت المقدس شرقی به فلسطین مذاکره نخواهد کرد که به خودی خود شکست این مذاکرات را ممکن است به دنبال داشته باشد و احتمالا برچیدن شهرک های ساخته شده در کرانه باختری پس از سال جنگ سال ۶۷ را متوقف خواهد کرد که آن نیز می تواند مذاکرات صلح با "محمود عباس" رهبر فلسطینیان را به کل تعطیل کند.

"بنیامین نتانیاهو" گفته است اگر شهروندان اسرائیلی می خواهند یکپارچگی بیت المقدس حفظ شود به من رای دهند. او همچنین موضع بسیار سرسختانه ای نسبت به ایران دارد و پس از لیبرمن رهبر حزب راست افراطی "اسرائیل خانه ما" احتمالا تندرو ترین سیاستمدار اسرائیلی در مواجهه با ایران می تواند لقب گیرد.

به نظر می آید "آويگدور لیبرمن" و حزبش در انتخابات فردا کاملا شگفتی ساز باشد و بتواند بخش قابل توجهی از آرای راست گرایان را در اسرائیل به سمت خود جلب کند. آنچه که دلخواه حزب لیکود نخواهد بود. چرا که شکاف آرای میان لیکود و کادیما که افکار میانه رو اسرائیل را رهبری می کند را کاهش خواهد داد. پیش بینی می شود "اسرائیل خانه ما" ۱۸ کرسی را تصاحب کند.

بی شک در انتخابات جاری هیچ حزبی نخواهد توانست آرای لازم برای تشکیل دولت غیر ائتلافی را به دست آورد و لیکود نیز به عنوان حزب پیشتاز نظر سنجی ها در بهترین حالت تنها قادر خواهد بود ۳۰ کرسی از ۱۲۰ کرسی پارلمانی را به خود اختصاص دهد .

در اسرائیل دولت ائتلافی باید ۶۱ کرسی در پارلمان را از آن خود کرده باشد و نخست وزیر، رهبر حزبی خواهد بود که در میان احزاب ائتلاف کننده بیشتر آرا را کسب کرده باشد از همین روی حتی در صورت پیروزی حزب لیکود در انتخابات روز سه شنبه الزاما رهبر آن نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل نخواهد بود. .

این طور که به نظر می آید پس از ناکامی های دولت ائتلافی میانه رو "ایهود المرت" مزاج اسرائیلی ها متمایل به راست شده است؛ گرچه خانم "زیپی لیونی" رهبر کادیما چندان نا امید نیست.

اگر حزب کارگر و احزاب کوچک چپگرای عرب-اسرائیلی بتوانند رای لازم را به دست آورند آن وقت خانم لیونی قادر خواهد با تشکیل دولتی ائتلافی بر نتانیاهو غلبه کند. گرچه که به نظر می آید احزاب بلوک راست و ملی گرا اینک قوی تر از گذشته هستند.

احتمال دیگر توافق میان حزب کارگر به عنوان اصلی ترین حزب چپ گرا و لیکود به عنوان بزرگترین حزب راستگرا خواهد بود که باعث از دور خارج شدن کادیما از ائتلاف و تبدیا آن به حزب اپوزوسیون خواهد شد.

مذاکره حول پست هایی که به رهبران احزاب دولت ائتلافی پیشنهاد می شود در تشکیل آن نقش به سزایی خواهد داشت. برای مثال بسیار بعید خواهد بود "ایهود باراک" رهبر حزب کارگر به پستی کمتر از سمت فعلی اش - وزارت دفاع- راضی باشد که احتمالا لیکود و کادیما هر دو حاضر هستند آن را به وی پیشکش کنند تا در دولت ائتلافی شان حضور یابد.

حضور احتمالی کارگر در دولت ائتلافی اگر با آرای قابل توجه آن حزب (۲۵ تا ۳۰ رای) همراه باشد می تواند مانعی بزرگ بر سر راه سیاست های سرسختانه نتانیاهو باشد. این همان چیزی است که سبب ساز ذره ای خوش بینی به ادامه مذاکرات صلح خواهد شد. اگرچه این احتمال نیز وجود دارد که لیکود به همراه "اسرائیل خانه ما" و دیگر احزاب کوچک دست راستی چون "شاس" ائتلافی کاملا راست گرا و محافظه کار تشکیل دهد با این نیت که مانعی بر سر سیاست های تندخویانه خود نداشته باشد. این وابسته به تعداد آرایی هست که احزاب راست گرای نامبرده به خود اختصاص خواهند داد.

"لیبرمن" که هم اینک تحت تحقیقات پلیس برای مسائل مالی قرار دارد و احزاب عرب-اسرائیلی او را نژاد پرست خطاب می کنند؛ شخصی است که سرنوشت دولت ائلافی را رقم خواهد زد و این بستگی به آن دارد که کادیما یا لیکود کدام یک قدرت این را خواهند داشت تا حزب وی "اسرائیل خانه ما" را به سوی خود جلب و با وعده های خود وی را اغوا کنند." لیبرمن" در جوانی یک محافظ کلوپ های شبانه بوده است.

برگزیده شدن نتانیاهو به عنوان نخست وزیر اسرائیل اگر با اتخاذ سیاست هایی در خلاف جهت مذاکرات صلح فعلی همراه باشد احتمالا اصطکاک محسوس میان اسرائیل با رهبر جدید ایالات متحده، باراک اوباما، که به عنوان یک لیبرال شناخته می شود در پی خواهد داشت.

بیل کلینتون رئیس جمهور سابق آمریکا جایی گفته است" نتانیاهو تصور می کند سوپرمن است و ما نیز اینجا نشسته ایم و منتظریم تا هرچه او طلب می کند را انجام دهیم"

پارلمان اسرائیل برای دوره ای هفت ساله انتخاب می شود گرچه معمولا این دوره به دلیل خارج شدن احزاب از ائتلاف بیش از چهار سال دوام نمی آورند. لازم به یادآوری است که آرای احزابی که کمتر از ۲ درصد کل آرا را به دست می آورند به حساب نخواهد آمد.

کماکان یک پنجم جمعیت رای دهنده ۵.۲ میلیون نفری اسرائیل برای رای خود مردد هستند و اگر در لحظات آخر لیونی بتواند آرای این جمعیت -به خصوص زنان- را به سوی خود جلب کند می تواند به پیروزی در انتخابات امیدوار باشد. آنچه به نظر می آید برای آمریکا، اتحادیه اروپا و اتحادیه عرب نیز مطلوب تر خواهد بود.